Why I Stopped Guessing at Linux Distros and Started Asking AI to Reason Through It

Προτρέψτε τον Δρόμο σας προς το Linux: Μια Σειρά 4 Μερών

Μέρος 1: Επιλογή Διανομής → Μέρος 2: Αποθήκευση και Κρυπτογράφηση → Μέρος 3: Χειροκίνητη Εγκατάσταση → Μέρος 4: Υπηρεσίες και GPU

Έχω εγκαταστήσει Linux περισσότερες φορές απ' όσες μπορώ να θυμηθώ. Κάθε φορά, η επιλογή διανομής βασιζόταν στο ένστικτο ή σε ό,τι είχα χρησιμοποιήσει τελευταία. Να το πράγμα: αν χτίζεις κάτι συγκεκριμένο, το ένστικτο δεν αρκεί. Ένας κόμβος ασφαλείας που χρειάζεται Docker, PostgreSQL, τοπικά μοντέλα AI και καταγραφή πακέτων σε τρεις κρυπτογραφημένους δίσκους; Αυτό είναι πρόβλημα αρχιτεκτονικής, όχι πρόβλημα διαίσθησης.

Αυτό το κεφάλαιο σας δείχνει πώς να διαμορφώσετε τη συνομιλία ώστε το AI να σας δίνει πραγματική αρχιτεκτονική, όχι μια περίληψη από τη Wikipedia. Θα του δώσετε τον πραγματικό σας φόρτο εργασίας, θα λάβετε δομημένη συλλογιστική, θα αντιστοιχίσετε το υλικό σας σε ένα σχέδιο αποθήκευσης και θα εντοπίσετε προβλήματα firmware πριν σας κοστίσουν ώρες. Στο τέλος, θα έχετε μια επαναλαμβανόμενη μέθοδο που λειτουργεί για οποιοδήποτε build, οποιοδήποτε υλικό, οποιαδήποτε διανομή.

Το Πρώτο Prompt Έχει τη Μεγαλύτερη Σημασία

Να τι πληκτρολογούν οι περισσότεροι στο ChatGPT όταν σκέφτονται Linux:

"Ποια διανομή Linux να εγκαταστήσω;"

Και παίρνουν πίσω ακριβώς αυτό που θα περίμεναν: μια λίστα διανομών με επιφανειακές περιγραφές. Το Ubuntu είναι φιλικό για αρχάριους. Το Fedora έχει νεότερα πακέτα. Το Arch είναι για ανθρώπους που απολαμβάνουν τον πόνο. Ευχαριστώ, απίστευτα άχρηστο.

Το πρόβλημα δεν είναι το AI. Είναι το prompt. Κάνετε μια γενική ερώτηση και παίρνετε μια γενική απάντηση. Τη στιγμή που μεταβαίνετε από το "τι να εγκαταστήσω" στο "να τι πρέπει να κάνει αυτό το μηχάνημα," η συνομιλία αλλάζει εντελώς.

Να το μοτίβο prompt που πραγματικά λειτουργεί:

1I'm setting up a Linux machine for [specific role].
2My requirements are: [list workloads].
3The machine needs to support: [list services].
4What distribution should I consider and why?

Απλή δομή. Τεράστια διαφορά στην ποιότητα της απόκρισης. Δίνετε στο AI αρκετό πλαίσιο για να συλλογιστεί, όχι απλώς να απαγγείλει.

Τι Χρειάζεται Πραγματικά το Build σας

Πριν στείλετε αυτό το prompt, εξειδικεύστε τον ρόλο. Μην πείτε "ένας διακομιστής Linux." Πείτε τι κάνει. Για έναν κόμβο ασφαλείας (το build που παρακολουθεί αυτή η σειρά), η λίστα φόρτου εργασίας μοιάζει έτσι:

• Docker containers που τρέχουν πολλαπλά εργαλεία και υπηρεσίες ασφαλείας
• PostgreSQL και Redis για δομημένα δεδομένα και caching
• Ollama για εκτέλεση τοπικών μοντέλων AI (χωρίς εξάρτηση από το cloud)
• Μελλοντικό NVIDIA GPU passthrough για επιταχυνόμενο inference
• Αποθήκευση αντικειμένων επίθεσης με κατάλληλο διαχωρισμό αλυσίδας επιμέλειας
• Κρυπτογραφημένη αποθήκευση πολλαπλών δίσκων σε NVMe, SSD και HDD
• Μακροπρόθεσμη σταθερότητα χωρίς συνεχείς διακοπές από ενημερώσεις αιχμής

Αυτό δεν είναι πλέον ερώτηση "ποια διανομή." Είναι ερώτηση αρχιτεκτονικής. Και όταν το διατυπώσετε έτσι, το AI αρχίζει να σκέφτεται για οικοσυστήματα πακέτων, χρονοδιαγράμματα υποστήριξης πυρήνα, διαθεσιμότητα οδηγών και εργαλεία κοινότητας. Δουλειά σας είναι να παρέχετε τους περιορισμούς. Δουλειά του AI είναι να τους αναλύσει.

Πώς Αναπτύσσεται η Συλλογιστική

Δώστε στο AI μια τέτοια λίστα φόρτου εργασίας και δεν θα πάρετε απλώς μια απάντηση. Θα πάρετε τη συλλογιστική πίσω από κάθε επιλογή. Να τι να περιμένετε:

Το Kali Linux λαμβάνει την ισχυρότερη σύσταση. Βασίζεται στο Debian, που σημαίνει σταθερή διαχείριση πακέτων και ευρεία συμβατότητα. Τα εργαλεία ασφαλείας έρχονται προεγκατεστημένα ή είναι ένα apt install μακριά. Οι rolling releases διατηρούν τα εργαλεία ενημερωμένα χωρίς την αστάθεια κάτι σαν το Arch. Και η κοινότητα εστιάζει συγκεκριμένα στο ��ίδος εργασίας που κάνει αυτό το μηχάνημα.

Το Ubuntu Server έρχεται δεύτερο. Εξαιρετική υποστήριξη Docker, τεράστια κοινότητα, LTS εκδόσεις. Αλλά για ένα build με εστίαση στην ασφάλεια, θα περνούσατε τις πρώτες δύο μέρες εγκαθιστώντας εργαλεία που το Kali έχει από προεπιλογή. Είναι μια γενικού σκοπού βάση όταν χρειάζεστε μια ειδικού σκοπού.

Το Debian Stable είναι πολύ συντηρητικό. Οι εκδόσεις πακέτων υστερούν σε σχέση με αυτό που χρειάζονται το Ollama και οι νεότεροι οδηγοί NVIDIA. Θα παλεύατε συνεχώς με backports.

Το Arch Linux έχει τα πιο πρόσφατα πακέτα, αλλά η αστάθεια rolling release σε ένα μηχάνημα που τρέχει βάσεις δεδομένων παραγωγής και υπηρεσίες Docker ζητά μπελάδες. Ένα κακό pacman -Syu και η PostgreSQL instance σας είναι εκτός λειτουργίας.

Το Fedora Server είναι ενδιαφέρον αλλά εισάγει εργαλεία βασισμένα σε RPM που δεν ευθυγραμμίζονται με το ευρύτερο οικοσύστημα Kali/Debian που στοχεύουν τα περισσότερα εργαλεία ασφαλείας.

Για αυτό το build, η επιλογή είναι το Kali. Όχι επειδή είναι της μόδας ή επειδή κάποιο βίντεο στο YouTube το είπε, αλλά επειδή το προφίλ φόρτου εργασίας αντιστοιχεί άμεσα σε αυτό για το οποίο σχεδιάστηκε το Kali, και η βάση Debian παρέχει τη σταθερότητα που απαιτούν το Docker και η PostgreSQL. Το δικό σας build μπορεί να δείχνει αλλού. Αυτό είναι το νόημα του να αφήνετε το AI να το αναλύσει αντί να μαντεύετε.

Η Συνομιλία Ανακάλυψης Υλικού

Με τη διανομή αποφασισμένη, μην πιάσετε ακόμα το ISO. Πρώτα, μάθετε ακριβώς με τι υλικό δουλεύετε. Εδώ η συνομιλία με το AI γίνεται πραγματικά ισχυρή.

Δοκιμάστε αυτό το prompt:

1You are a security expert and are setting up a clean Kali Linux
2install. I'm sitting in front of the terminal. What commands do
3you want me to run to get you all the specs and hard drives
4available to plan this?

Διαβάστε το ξανά. Δεν ρωτάτε "πώς ελέγχω τον επεξεργαστή μου." Λέτε στο AI να σχεδιάσει ολόκληρη την ακολουθία ανακάλυψης με βάση αυτό που χρειάζεται να γνωρίζει για τον σχεδιασμό. Αυτή είναι μια θεμελιωδώς διαφορετική αλληλεπίδραση. Βάζετε το AI στη θέση του οδηγού για την έρευνα ενώ εσείς εκτελείτε τις εντολές και αναφέρετε τα αποτελέσματα.

Τι Ζητά το AI (και Γιατί Έχει Σημασία Κάθε Κατηγορία)

Θα λάβετε πίσω μια δομημένη λίστα εντολών, ομαδοποιημένη κατά κατηγορία. Όχι τυχαίες εντολές. Ένα σκόπιμο πρωτόκολλο ανακάλυψης. Να τι να περιμένετε:

Λειτουργία firmware (ls /sys/firmware/efi ή έλεγχος ρυθμίσεων BIOS): Αυτό καθορίζει ολόκληρη τη στρατηγική εκκίνησης. Το UEFI σημαίνει πίνακες κατατμήσεων GPT και κατατμήσεις ESP. Το Legacy BIOS σημαίνει MBR και διαφορετικές διαμορφώσεις bootloader. Κάντε λάθος εδώ και θα επανεγκαθιστάτε.

CPU και RAM (lscpu, free -h): Ο αριθμός πυρήνων και το μέγεθος μνήμης καθορίζουν πόσα Docker containers μπορείτε να τρέχετε ταυτόχρονα, αν τα τοπικά μοντέλα AI χωράνε στη μνήμη και πόσο επιθετική μπορεί να είναι η διαμόρφωση PostgreSQL.

Απογραφή δίσκων (lsblk -o NAME,SIZE,TYPE,ROTA,TRAN,MODEL, fdisk -l): Μέγεθος, τύπος διεπαφής (NVMe, SATA) και κατάσταση περιστροφής κάθε δίσκου. Αυτό είναι το θεμέλιο της αρχιτεκτονικής αποθήκευσης.

Λειτουργίες ελεγκτή (ρυθμίσεις BIOS, dmesg | grep -i ahci): Η λειτουργία AHCI έναντι RAID έναντι IDE επηρεάζει την απόδοση δίσκου και τη συμβατότητα με Linux. Ορισμένοι ελεγκτές σε λειτουργία RAID αποκρύπτουν μεμονωμένους δίσκους από το πρόγραμμα εγκατάστασης.

Υλικό GPU (lspci | grep -i vga, lspci -nn | grep -i nvidia): Κρίσιμο για δύο λόγους. Πρώτον, οι GPU NVIDIA μπορεί να προκαλέσουν σφάλματα στο πρόγραμμα εγκατάστασης αν δεν αντιμετωπιστούν σωστά. Δεύτερον, η γνώση του ακριβούς μοντέλου GPU καθορίζει ποια έκδοση οδηγού θα χρειαστείτε αργότερα.

Συσκευές δικτύου (ip link, lspci | grep -i net): Χρειάζεστε πρόσβαση στο δίκτυο κατά την εγκατάσταση για λήψη πακέτων. Το να γνωρίζετε αν έχετε δικτύωση Intel, Realtek ή Broadcom καθορίζει αν θα χρειαστείτε πακέτα firmware.

Υπάρχοντες πίνακες κατατμήσεων (fdisk -l, blkid): Τυχόν υπάρχοντα δεδομένα ή σχήματα κατατμήσεων πρέπει να κατανοηθούν πριν διαγράψετε οτιδήποτε.

Υγεία SMART (smartctl -a /dev/sdX): Τα δεδομένα υγείας δίσκου σας λένε ποιοι δίσκοι είναι αξιόπιστοι για μακροπρόθεσμη αποθήκευση και ποιοι μπορεί να αποτύχουν υπό βαρύ φόρτο εργασίας.

Το Μοτίβο Ροής Εργασίας

Να πώς εκτυλίσσεται αυτό στην πράξη:

1. Το AI σας δίνει μια δέσμη εντολών
2. Τις εκτελείτε στο terminal
3. Επικολλάτε την έξοδο πίσω στη συνομιλία
4. Το AI ερμηνεύει τα αποτελέσματα και κάνει ερωτήσεις παρακολούθησης
5. Επαναλαμβάνετε μέχρι να αναδυθεί η πλήρης εικόνα

Δεν χρειάζεται να καταλαβαίνετε τι σημαίνει κάθε γραμμή εξόδου lspci. Το AI τη διαβάζει, επισημαίνει τι είναι σχετικό και σας λέει τι υπονοεί για το build σας. Σκεφτείτε το ως συνεργατική αντιμετώπιση προβλημάτων: εσείς είστε τα χέρια, το AI είναι ο αναλυτής. Αυτός ο καταμερισμός εργασίας λειτουργεί επειδή το AI μπορεί να επεξεργαστεί πυκνή τεχνική έξοδο γρηγορότερα από ό,τι μπορούν να τη διαβάσουν οι περισσότεροι άνθρωποι.

Το AI Ερμηνεύει το Υλικό σας

Αφού εκτελέσετε τις εντολές ανακάλυψης, να το είδος απογραφής με το οποίο θα δουλεύετε (αυτό είναι το ακριβές υλικό για το build αυτής της σειράς):

• NVMe SSD, 1TB: Samsung 970 EVO Plus, ~3.500 MB/s διαδοχική ανάγνωση
• SATA HDD, 1TB: Western Digital Blue, 5400 RPM, μηχανικός
• SATA SSD, 128GB: Παλαιότερο Kingston, αξιοπρεπές αλλά μικρό, SMART με αυξημένα συμβάντα θερμοκρασίας
• GPU: Ενσωματωμένο Intel + NVIDIA GeForce (υβριδική διαμόρφωση/Optimus)
• RAM: 32GB DDR4
• CPU: Intel i7, 8 πυρήνες / 16 νήματα

Τα ακατέργαστα χαρακτηριστικά είναι απλώς αριθμοί. Αυτό που έχει σημασία είναι πώς το AI τα αντιστοιχεί στον φόρτο εργασίας σας. Επικολλήστε την έξοδο υλικού σας πίσω στη συνομιλία και παρακολουθήστε το να παράγει μια αρχιτεκτονική αποθήκευσης με βάση το πώς τα χαρακτηριστικά κάθε δίσκου ταιριάζουν με τις απαιτήσεις που περιγράψατε νωρίτερα.

Αρχιτεκτονική Αποθήκευσης Τριών Επιπέδων

Για ένα build με πολλούς δίσκους, το AI θα προτείνει ένα σύστημα επιπέδων όπου κάθε δίσκος εξυπηρετεί τους φόρτους εργασίας για τους οποίους είναι πιο κατάλληλος:

Επίπεδο 1: NVMe (το βαρύ άλογο) για ό,τι χρειάζεται ταχύτητα. Το λειτουργικό σύστημα, αποθήκευση Docker containers, βάσεις δεδομένων PostgreSQL, δεδομένα Redis και μοντέλα AI Ollama. Αυτοί οι φόρτοι εργασίας παράγουν βαρύ τυχαίο I/O, και το NVMe το χειρίζεται χωρίς πρόβλημα. Αυτός ο δίσκος λαμβάνει κρυπτογράφηση LUKS με LVM για ευέλικτη διαχείριση κατατμήσεων.

Επίπεδο 2: SATA SSD (ο ενεργός χώρος εργασίας) για ενεργή ανάλυση. Όταν εργάζεστε σε μια υπόθεση, χρειάζεστε γρήγορη πρόσβαση σε εξαγόμενα δείγματα, προσωρινά αποτελέσματα εργαλείων και δεδομένα σε εξέλιξη. Το SSD 128GB παρέχει πρόσβαση ταχύτητας SSD χωρίς να μολύνει το κύριο NVMe με παροδικά αρχεία. Επίσης κρυπτογραφημένο με LUKS, προσαρτημένο ως αποκλειστικός χώρος εργασίας.

Επίπεδο 3: SATA HDD (το ψυχρό αρχείο) για μακροπρόθεσμη διατήρηση. Καταγραφές πακέτων, εξαγωγές εγκληματολογίας, αρχεία αποδεικτικών στοιχείων και ό,τι πρέπει να υπάρχει αλλά δεν χρειάζεται γρήγορη πρόσβαση. Ο μηχανικός δίσκος είναι ιδανικός εδώ: μεγάλος, οικονομικός και αξιόπιστος για διαδοχικές εγγραφές. Κρυπτογραφημένος με LUKS με ξεχωριστό κλειδί.

"Μην βάζετε τις βάσεις δεδομένων σας σε περιστρεφόμενους δίσκους, και μην σπαταλάτε εύρος ζώνης NVMe σε αρχεία που ανοίγετε δύο φορές το χρόνο. Αντιστοιχίστε το επίπεδο αποθήκευσης στο μοτίβο πρόσβασης."

Γιατί Το Μικρό SSD Απορρίπτεται ως Δίσκος Root

Να μια παγίδα στην οποία μπορεί να πέσετε: χρήση ενός μικρότερου SSD ως δίσκου root για να κρατήσετε το NVMe "ελεύθερο" για δεδομένα. Ακούγεται λογικό. Το AI θα αντιδράσει έντονα σε αυτό, και να γιατί.

Τα images Docker και τα volumes containers μόνα τους μπορούν να καταναλώσουν 40-60GB σε έναν σταθμό εργασίας ασφαλείας. Προσθέστε καταλόγους δεδομένων PostgreSQL, αρχεία μοντέλων Ollama (που μπορεί να είναι 4-8GB το καθένα) και πακέτα συστήματος, και κοιτάτε τουλάχιστον 80-100GB για μια άνετη κατάτμηση root. Σε έναν δίσκο 128GB, αυτό αφήνει σχεδόν καθόλου περιθώριο για ανάπτυξη. Ένα μεγάλο Docker pull και είστε στο 95% χωρητικότητας.

Τα δεδομένα SMART προσθέτουν μια ακόμη ανησυχία. Αν το SSD έχει καταγράψει συμβάντα θερμικής επιβράδυνσης, δεν αποτυγχάνει, αλλά δεν είναι ο δίσκος που θέλετε ως root συστήματος.

Το NVMe είναι το προφανές πρωτεύον. Ταχύτερο, μεγαλύτερο, πιο υγιές και σχεδιασμένο ακριβώς για τον είδος μικτού τυχαίου/διαδοχικού φόρτου εργασίας που παράγει μια κατάτμηση root με Docker και βάσεις δεδομένων. Μην το υπερσκέφτεστε.

Ο Έλεγχος Firmware που Εξοικονομεί Ώρες

Εδώ η διαδικασία ανακάλυψης αποδίδει πριν ακόμα γραφτεί ένα byte στον δίσκο.

Μία από τις πρώτες εντολές ανακάλυψης μπορεί να αποκαλύψει ότι το μηχάνημά σας λειτουργεί σε λειτουργία Legacy BIOS. Το μηχάνημα λειτουργεί καλά σε legacy mode. Αλλά για ένα κρυπτογραφημένο build με πολλούς δίσκους, είναι λάθος. Αυτό είναι ακριβώς το είδος πράγματος που εντοπίζει το AI και που μπορεί να μην σκεφτείτε να ελέγξετε. Να γιατί έχει σημασία:

Legacy BIOS + MBR σας περιορίζει σε τέσσερις κύριες κατατμήσεις ανά δίσκο. Για ένα κρυπτογραφημένο build με τρεις δίσκους και LVM, αυτός είναι ένας πραγματικός περιορισμός. Καταλήγετε να χρησιμοποιείτε εκτεταμένες κατατμήσεις και λογικούς τόμους με τρόπους που προσθέτουν περιττή πολυπλοκότητα.

UEFI + GPT αφαιρεί τον περιορισμό αριθμού κατατμήσεων, υποστηρίζει εγγενώς μεγαλύτερα μεγέθη δίσκων και παρέχει μια καθαρότερη διαδικασία εκκίνησης. Για ένα κρυπτογραφημένο build με πολλούς τόμους, το GPT είναι απλώς το σωστό θεμέλιο.

Η επόμενη κίνησή σας αν το AI το επισημάνει: τρεις αλλαγές firmware πριν την εγκατάσταση.

1. Μετάβαση σε λειτουργία UEFI στις ρυθμίσεις BIOS
2. Απενεργοποίηση Secure Boot (το πρόγραμμα εγκατάστασης του Kali μπορεί να χειριστεί το Secure Boot, αλλά προσθέτει τριβή κατά την αρχική εγκατάσταση και εγκατάσταση οδηγών, ειδικά με NVIDIA)
3. Επαλήθευση λειτουργίας AHCI για ελεγκτές SATA (μπορεί να είναι ήδη ρυθμισμένο, αλλά επιβεβαιώστε το)

Αυτό είναι το είδος προβλήματος που δεν ξέρετε να αναζητάτε μέχρι να σας δαγκώσει. Ο εντοπισμός του κατά την ανακάλυψη, πριν ακόμα αναβοσβήσει η μονάδα USB, εξοικονομεί πραγματικό χρόνο και απογοήτευση. Η αλλαγή firmware παίρνει πέντε λεπτά στις ρυθμίσεις BIOS. Η ανακάλυψη του προβλήματος στη μέση της εγκατάστασης σημαίνει ξεκίνημα από την αρχή.

Η Επαναλαμβανόμενη Μέθοδός σας

Να σε τι καταλήγει ολόκληρη αυτή η διαδικασία: μια μεθοδολογία που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για οποιοδήποτε build, οποιοδήποτε υλικό, οποιαδήποτε διανομή. Αποθηκεύστε αυτό.

Βήμα 1: Περιγράψτε τους στόχους σας με εξειδίκευση. Όχι "θέλω Linux" αλλά "χρειάζομαι ένα σύστημα που τρέχει αυτές τις υπηρεσίες, χειρίζεται αυτούς τους φόρτους εργασίας και αποθηκεύει αυτόν τον τύπο δεδομένων." Όσο πιο συγκεκριμένοι είστε, τόσο καλύτερα μπορεί το AI να αναλύσει τις επιλογές σας.

Βήμα 2: Αφήστε το AI να σχεδιάσει την ανακάλυψη. Μην ψάχνετε μεμονωμένες εντολές στο Google. Πείτε στο AI τον ρόλο που παίζει και ζητήστε του να σχεδιάσει την έρευνα. Θα ζητήσει πράγματα που δεν θα σκεφτόσασταν να ελέγξετε.

Βήμα 3: Εκτελέστε και αναφέρετε πίσω. Τρέξτε τις εντολές, επικολλήστε την έξοδο. Εσείς είστε τα χέρια· το AI είναι ο αναλυτής. Αυτός ο καταμερισμός εργασίας λειτουργεί επειδή το AI μπορεί να επεξεργαστεί πυκνή τεχνική έξοδο γρηγορότερα από ό,τι μπορούν να τη διαβάσουν οι περισσότεροι άνθρωποι.

Βήμα 4: Αφήστε το AI να ερμηνεύσει σε σχέση με τους στόχους σας. Τα ακατέργαστα χαρακτηριστικά είναι άνευ νοήματος χωρίς πλαίσιο. Ένα SSD 128GB είναι καλό για κατάτμηση root ενός διακομιστή πολυμέσων. Είναι επικίνδυνα μικρό για έναν σταθμό εργασίας ασφαλείας με βαρύ Docker. Το AI αντιστοιχεί υλικό στις απαιτήσεις φόρτου εργασίας και επισημαίνει αναντιστοιχίες που θα χάνατε.

Βήμα 5: Επαναλάβετε μέχρι η εικόνα να είναι πλήρης. Η ανακάλυψη σπάνια γίνεται σε έναν γύρο. Το AI θα κάνει ερωτήσεις παρακολούθησης. "Τι δείχνει το smartctl για αυτό το παλαιότερο SSD;" ή "Είναι η GPU NVIDIA ο κύριος προσαρμογέας οθόνης;" Κάθε γύρος βελτιώνει το σχέδιο.

"Δεν χρειάζεται να απομνημονεύσετε εντολές Linux. Χρειάζεται να ξέρετε τι χτίζετε. Το AI χειρίζεται τη μετάφραση μεταξύ στόχων και υλοποίησης."

Αυτή η μεθοδολογία λειτουργεί είτε ρυθμίζετε έναν οικιακό διακομιστή πολυμέσων, έναν σταθμό εργασίας ανάπτυξης, μια συσκευή δικτύου ή ένα rig δοκιμών διείσδυσης. Οι εντολές αλλάζουν. Το μοτίβο παραμένει το ίδιο.

Τώρα έχετε κλειδωμένη μια διανομή, μια πλήρη απογραφή υλικού, ένα σχέδιο αποθήκευσης επιπέδων και καθαρές ρυθμίσεις firmware. Ό,τι ακολουθεί είναι εκτέλεση. Το Μέρος 2 παίρνει όλα αυτά και τα μετατρέπει σε ένα πραγματικό σχήμα κατατμήσεων: κρυπτογραφημένοι τόμοι, διάταξη LVM, σημεία προσάρτησης και το script προετοιμασίας που επικυρώνει τα πάντα πριν το πρόγραμμα εγκατάστασης αγγίξει έναν δίσκο. Εκεί το build γίνεται πραγματικό.

Συνεχίζεται: Μέρος 2: Αποθήκευση και Κρυπτογράφηση που καλύπτει σχεδιασμό κρυπτογραφημένων τόμων, διάταξη LVM και το script ελέγχου ασφαλείας που επικυρώνει το υλικό σας πριν ξεκινήσει η εγκατάσταση. Φέρτε το terminal σας.